Trzeba wyraźnie oddzielić od siebie dwie sytuacje: uzyskiwanie przychodów z tytułu sprzedaży rzeczy używanych pochodzących z majątku osobistego (nie stanowiącego majątku firmy) i sprzedaż rzeczy zakupionych w celu ich dalszej odsprzedaży.

W tym pierwszym przypadku uzyskane przychody są wolne od podatku i w związku z tym nie występuje potrącanie kosztów.

W drugim przypadku, mamy do czynienia z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej i tutaj jak najbardziej, uzyskane przychody można pomniejszyć o koszty poniesione w celu ich uzyskania.

Uzyskana nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania stanowi dochód podlegający opodatkowaniu. Obowiązek zapłaty podatku powstaje po uzyskaniu dochodu przekraczającego kwotę 3.089 zł (w przypadku rozliczania się metodą liniową każdy uzyskany dochód podlega opodatkowaniu).

Z punktu widzenia podatku dochodowego działalnością gospodarczą albo pozarolniczą działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa:

a) wytwórcza budowlana, handlowa, usługowa,

b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a PIT).

Spoglądając na tę definicję łatwo zauważyć, że prowadzona działalność handlowa bez względu na jej rezultat, jest działalnością gospodarczą, a to oznacza konieczność zarejestrowania jej. Oczywiście wynik działalności (zysk i jego wielkość, strata) będzie miał wpływ na to czy i w jakiej wysokości będzie trzeba zapłacić podatek.

W przypadku takiej sprzedaży nie masz jednak obowiązku ewidencjonowania jej za pośrednictwem kasy rejestrującej (choć nie ma również zakazu – możesz to zrobić jeżeli chcesz mieć zaewidencjonowaną całą sprzedaż przy pomocy kasy). Z obowiązku ewidencjonowania przy pomocy kasy zwolniona jest sprzedaż, za którą zapłata w całości następuje za pośrednictwem rachunku bankowego lub poczty (§ 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej).

Nie ma również żadnego wymogu prawnego by dla handlu internetowego zakładać odrębną firmę.

Rozpoczynając prowadzenie działalności w niewielkich rozmiarach możesz skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT zawartego w art. 113 ust. 1 i 2 (zwolnienie do kwoty 50.000 zł). Oznacza to, że nie musisz wówczas naliczać VAT należnego od dokonanej sprzedaży i rozliczać się jako podatnik podatku od towarów i usług.

Wysyłkę towarów zapewne będziesz zlecać jakimś firmom świadczącym tego rodzaju usługi. W związku z tym warto jednak zauważyć, że co do zasady w cenach towarów i usług jest VAT zawarty, a to oznacza, że klient dokonując opłaty za koszty wysyłki zapłaci cenę wraz z VAT, jeżeli jest on zawarty w jej cenie.

Natomiast co do wyboru formy opodatkowania, to możesz skorzystać z ryczałtu. Należy pamiętać, że podstawową zaletą ryczałtu jest jego prostota (prosta ewidencja, proste wyliczanie kwoty podatku do zapłaty), natomiast wadą to, że wielkość podatku nie jest uzależniona od uzyskanego dochodu (nawet jeśli poniosło się stratę trzeba zapłacić podatek).

Zaletą zasad ogólnych jest to, że wysokość kwoty podatku do zapłaty zależy od wielkości dochodu, wadą zaś to, że jeżeli dochód jest wysoki, to podatek również.

Musisz więc sama ocenić co bardziej może Ci się opłacać.

Założenie działalności gospodarczej wymaga wykonania następujących kroków.

1. Zarejestrowanie działalności w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez właściwy organ (wójt, burmistrz, prezydent miasta),
2. Uzyskanie numeru REGON (należy zgłosić się do urzędu statystycznego),
3. Założenie rachunku bankowego dla zarejestrowanej działalności,
4. Zgłoszenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
5. Zgłoszenie do urzędu skarbowego (aktualizacja NIP, wybór formy opodatkowania PIT, wybór zwolnienia lub opodatkowania VAT).

W praktyce wszystko zależy od tego jaki charakter ma prowadzony handel.

Jeżeli dokonuje się sprzedaży rzeczy używanych (nie krócej niż 6 miesięcy), pochodzących z majątku osobistego, które nie zostały zakupione w celach dalszej odprzedaży lecz na użytek własny, to nie rodzi to żadnych skutków podatkowych.

Natomiast prowadzenie zorganizowanej działalności gospodarczej polegającej na zakupie towarów w celu ich dalszej odprzedaży stanowi działalność gospodarczą, a to oznacza konieczność zarejestrowania działalności w ewidencji działalności gospodarczej, zgłoszenia jej w urzędzie statystycznym, ZUS i urzędzie skarbowym. A w dalszej konsekwencji obliczanie i wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy oraz rozliczanie działalności w zeznaniu rocznym.

Oczywiście nie ma żadnego zakazu handlu materiałami budowlanymi na Allegro. Należy oczywiście pamiętać o konieczności zmiany wpisu w ewidencji działalności gospodarczej – niedopełnienie tego obowiązku może być karane grzywną.

Natomiast co do konieczności przejścia na VAT to przypomnę, że zgodnie z art. 113 ust. 1 i 2 tej ustawy, zwolnienie dotyczy tych podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku, odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Tak więc mając świadomość konsekwencji wynikających z rozszerzenia działalności, musisz sam ocenić, czy warto to ryzyko podejmować.

Czy fakturować 100 zł za towar? Jeśli to rozwiązanie wybierzesz, to jak się masz wytłumaczyć później przed organami z przychodu na koncie w wysokości 120 zł? Czy fakturować 120 zł z wysyłką? A co z VATem?

Najprostszym rozwiązaniem jest tak zwane refakturowanie kosztów. Co prawda refakturowanie nie zostało uregulowane w przepisach ustawy VAT ale w zgodnym poglądzie sądów i organów podatkowych jest dopuszczalne gdy pomiędzy dostawcą a odbiorcą, będącym faktycznym konsumentem usługi istnieje firma przekazująca, która jedynie przenosi koszty nie dokładając do nich własnej marży.

W takiej sytuacji refakturujący przepisuje z faktury dostawcy nazwę usługi, cenę jednostkową, ilość, wartość, stawkę podatku i kwotę podatku. Stawka podatku nie ulega zmianie. Oczywiście można również podnieść cenę towaru o koszty przesyłki – wówczas znika problem fakturowania i stawki VAT.

Zgodnie z art. 14 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Natomiast za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Inaczej mówiąc: koszty przesyłki zapłacone przez odbiorcę liczą się do przychodów, a przychód, mimo że zapłata nastąpi dopiero w czerwcu, powstaje w maju.

Przepisy artykułu 116 ordynacji dotyczą spółek kapitałowych, a dokładniej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej oraz spółki akcyjnej w organizacji. Członkowie zarządu tych spółek są solidarnie odpowiedzialni całym swoim majątkiem za zobowiązania tych spółek, jeżeli zostanie spełniony szereg warunków:

• egzekucja majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna (art. 116 §1),
• członek zarządu nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo niezgłoszenie w/w wniosków nastąpiło bez jego winy (art. 116 § 1 pkt 1),
• członek zarządu nie wskazał mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części (art. 116 § 1 pkt 2),
• zaległości podatkowe powstały w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2) – liczonych od momentu faktycznego powołania do faktycznego odwołania lub rezygnacji członka, a nie w okresie odnotowania pełnionej funkcji w rejestrze handlowym.

Z powyższych punktów wynika, że zgłoszenie (nie mylić ze złożeniem wniosku) upadłości we właściwym czasie wyklucza odpowiedzialność podatkową członka zarządu jako osoby trzeciej. W przypadku postępowania układowego dotyczy to rzeczywistego wszczęcia postępowania (także nie jest równoznaczne ze złożeniem wniosku). Regulacja nie posiada jednak żadnych zastrzeżeń co do tego, kto ma zgłosić żądanie o upadłości.

Odpowiedzialność podatnika nie może zaistnieć również w przypadku, gdy przesłanki do zgłoszenia upadłości zaistniały, a członek zarządu z przyczyn od niego niezależnych nie mógł jej ogłosić. Dyskusyjnym jest tutaj fakt wystąpienia konieczności zgłoszenia upadłości przy podziale obowiązków członków zarządu. Generalnie w takiej sytuacji każdy członek nie może ogłosić upadłości z przyczyn „organizacyjnych”, jednak obowiązujące przepisy właśnie tego od niego wymagają (członek zarządu powinien działać w jak najlepszej wierze i ogłosić upadłość).

W omówionym artykule pojawia się jeszcze jeden kontrowersyjny zapis, a dotyczy zwolnienia z odpowiedzialności w przypadku „zaspokojenia znacznej części” zgłoszonych zaległości. Żaden z artykułów ordynacji nie wyjaśnia co dokładnie należy rozumieć przez ową „znaczną część”. Należy się więc domyślać, że ustawodawca pozostawił możliwość indywidualnego interpretowania tego zapisu przez organ podatkowy prowadzący postępowanie.

Omawiane przepisy artykułu 116 prócz członków zarządu odnoszą się w przypadku ich braku również do pełnomocników i wspólników (art. 116 § 3), a także w razie konieczności do byłych członków zarządu, pełnomocników i wspólników spółki (art. 116 § 4).