warto wiedzieć
Głównym i bezpośrednim przepisem zabraniającym dokonywania amortyzacji (odpisów amortyzacyjnych) od budynków i lokali mieszkalnych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest art. 22c pkt 2 ustawy o PIT, który stanowi:
„Odpisów amortyzacyjnych nie dokonuje się od:
- gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów;
2) budynków mieszkalnych, lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub spółdzielczego własnościowego prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej; - dzieł sztuki i eksponatów muzealnych;
- składników majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej – w okresie tego zawieszenia.”
Oznacza to, że od 1 stycznia 2022 r. (po zmianach wprowadzonych tzw. Polskim Ładem) budynki mieszkalne oraz lokale mieszkalne nie podlegają już amortyzacji podatkowej w PIT – wprost nie wolno od nich dokonywać odpisów amortyzacyjnych.
Uzupełnieniem tej regulacji jest zmieniony art. 23 ust. 1 pkt 45a i pkt 45b ustawy o PIT, który wyłącza ewentualne odpisy amortyzacyjne od takich nieruchomości (gdyby ktoś je mimo wszystko naliczył) z kosztów uzyskania przychodów. Innymi słowy:
- Art. 22c ustawy o PIT – mówi wprost, że nie dokonuje się amortyzacji od budynków i lokali mieszkalnych.
- Art. 23 ustawy o PIT – wyjaśnia, że gdyby ktoś próbował ująć takie odpisy w kosztach, to również nie będą one rozpoznawane podatkowo.
Podstawowym i bezpośrednim przepisem wyłączającym amortyzację dla budynków/lokali mieszkalnych (a więc zakazującym jej dokonywania) jest zatem właśnie art. 22c pkt 2 ustawy o PIT.